Verslagen van de piloten

Drie weken in de bèta en ik vlieg nog steeds met te veel druk. Vorige donderdag hield ik mijn ketel vier tellen in het rood om een sleepboot boven de Ketelpoort te halen. Het lukte, en daarna klapte mijn achterste ventiel eraf boven de Middenring. Ik heb zelden zo tevreden een schip verloren.

Ik speelde eerst het Ketelgilde omdat de cijfers hoger stonden. Sinds ik met de wisselklem werk, kijk ik heel anders naar de kaart: je vecht niet tegen schepen, je vecht tegen de stadsplattegrond. De opstand van zaterdag hebben we gewonnen zonder dat ik ooit geschoten heb.

De rook doet precies wat hij moet doen en de Onderstad is prachtig lelijk. Mijn enige klacht: op een volle server tikt de klok van de opstand soms een seconde vooruit, waardoor je te vroeg begint. Voor de rest heb ik in twee weken meer uren gemaakt dan ik durf op te schrijven.

Wat mij verbaasde is hoe stil het spel kan zijn. Tussen twee opstanden vlieg je gewoon vracht van kade naar kade, en juist dan hoor je de stad: pompen, kettingen, iemand die twee lagen lager een luik dichtslaat. Daarna slaat de klok en is het gedaan met de rust.

De routeplanner op deze site komt gevaarlijk dicht bij wat je in het spel zelf doet. Ik heb er drie keer een omweg uitgerekend voor mijn eigen vrachtvlucht en twee keer klopte de risicoschatting beter dan mijn eigen inschatting. Zwaartekracht wint nog altijd van optimisme.

Ik kwam voor het koper en bleef voor de vertraging. Dat je iemand niet neerhaalt maar naar de kabels toe duwt, verandert elk gevecht in een gesprek over posities. Het duurde drie avonden voor ik het begreep en sindsdien kan ik niet meer terug naar gewone luchtgevechten.